Machine Gun Preacher
รายละเอียดเรื่อง Machine Gun Preacher
ในดินแดนรอยต่อของซูดานใต้ที่แผนที่ยังขีดเส้นไม่นิ่ง ความตายไม่ได้มาในรูปของกองทัพที่เป็นระเบียบ แต่มาในรูปของกลุ่มติดอาวุธที่บุกเข้าหมู่บ้านตอนกลางดึก ฉุดเด็กผู้ชายไปเป็นทหารเด็ก ฉุดเด็กผู้หญิงไปเป็นทาส แล้วเผาบ้านทิ้งไว้ข้างหลัง องค์กรช่วยเหลือจากนานาชาติทำได้แค่แจกอาหาร สร้างเต็นท์พยาบาล และจดบันทึกความสูญเสีย เพราะไม่มีใครกล้าถือปืนยิงตอบโจรที่ถือปืนเหมือนกัน กฎหมายเข้าไม่ถึง ความเมตตาแบบท่องสวดมนต์ก็หยุดกระสุนไม่ได้ นั่นคือแรงกดดันที่บีบให้คำถามหนึ่งดังขึ้นเรื่อย ๆ ว่าถ้าจะปกป้องชีวิตบริสุทธิ์สักชีวิต จะยอมเปื้อนมือตัวเองแค่ไหน ชายที่เดินเข้ามาอยู่กลางคำถามนั้นไม่ใช่ทหารรับจ้าง ไม่ใช่แพทย์อาสา และไม่ใช่นักการเมือง เขาเคยเป็นอดีตนักเลงขี่มอเตอร์ไซค์จากมินเนโซตาที่ชีวิตจมอยู่กับยาเสพติด การข่มขู่รีดไถ และการใช้กำปั้นตัดสินทุกอย่าง ก่อนที่จุดแตกหักครั้งหนึ่งจะผลักให้เขาหันเข้าหาศาสนาและตั้งตนเป็นนักเทศน์ข้างถนน ชายคนนี้คือ Sam Childers ซึ่งรับบทโดย Gerard Butler นักแสดงที่คนดูหนังแอ็กชันคุ้นหน้าดีจากบทบู๊ที่ต้องใช้ทั้งร่างกายและอารมณ์ดิบ ๆ มาแล้ว ครั้งนี้เขาไม่ได้มาในมาดฮีโร่สะอาดสะอ้าน แต่เป็นคนที่มีรอยสักเต็มตัว มีอดีตที่ยังตามหลอกหลอน และมีความเชื่อแบบลูกทุ่งที่ว่าเมื่อกลับใจแล้วก็ต้องไถ่บาปด้วยการลงมือทำจริง ไม่ใช่แค่พูดบนธรรมาสน์ รอบตัวแซมมีคนที่ทำให้เห็นว่าเขาไม่ได้สู้อยู่คนเดียว และในขณะเดียวกันก็เป็นคนที่ต้องเจ็บปวดจากการเลือกของเขามากที่สุด Lynn ภรรยาของเขา รับบทโดย Michelle Monaghan คือผู้หญิงที่เคยผ่านช่วงเวลาเลวร้ายมาด้วยกัน เธอศรัทธาในตัวสามีที่เปลี่ยนไป แต่ก็ต้องประคองครอบครัวและลูกสาวอย่าง Paige เอาไว้ไม่ให้พังเมื่อผู้เป็นพ่อหายหน้าไปอยู่อีกซีกโลกครั้งละหลายเดือน ขณะที่ Donnie เพื่อนเก่าที่รับบทโดย ไมเคิล แชนนอน นักแสดงสายเข้มที่ถนัดบทคนชายขอบ เป็นเหมือนกระจกสะท้อนอดีตที่แซมพยายามสลัดทิ้ง สมทบด้วย Daisy ที่รับบทโดย Kathy Baker อาสาสมัครใจดีในพื้นที่ผู้เห็นความโหดร้ายมานานจนเกือบชินชา ตัวละครเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ประกอบฉาก แต่เป็นเสียงท้วงติงที่คอยถามแซมตลอดเวลาว่าเส้นแบ่งระหว่างผู้ช่วยกับผู้ล้างแค้นอยู่ตรงไหน โลกของหนังถูกเล่าด้วยสองโทนที่ตัดกันอย่างจงใจ ฝั่งหนึ่งคือเมืองเล็กในอเมริกาที่ดูสงบ มีโบสถ์หลังเล็กที่แซมกับลินน์ช่วยกันสร้างขึ้นมาจากน้ำพักน้ำแรง มีหิมะ มีถนนเรียบ และมีชีวิตครอบครัวที่ควรจะอบอุ่น อีกฝั่งคือซูดานใต้ที่เต็มไปด้วยฝุ่น แดดจัด ถนนลูกรัง และหมู่บ้านที่เหลือแต่ซากไม้ไหม้ ทีมงานถ่ายทอดบรรยากาศแบบหนังทริลเลอร์อาชญากรรมต้นยุคสองพันสิบที่เน้นความดิบ ไม่ได้ทำให้แอฟริกาดูสวยแบบโปสการ์ดท่องเที่ยว แต่ทำให้เห็นทั้งตลาดที่คึกคัก เสียงเด็กหัวเราะในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และในวินาทีถัดมาก็เป็นเสียงปืนที่ทำให้ทุกอย่างเงียบกริบ โบสถ์และสถานพักพิงที่แซมลงแรงก่ออิฐทีละก้อนจึงไม่ใช่แค่ฉากหลัง แต่เป็นสัญลักษณ์ของความหวังที่ต้องใช้ปืนคุ้มกัน อารมณ์หลักของเรื่องไม่ได้อยู่ที่ฉากยิงปะทะแบบบู๊ล้างผลาญเท่านั้น แต่อยู่ที่ความย้อนแย้งในใจของนักบวชคนหนึ่งที่สวดอ้อนวอนในตอนเช้าแล้วจับปืนไรเฟิลในตอนกลางคืน หนังค่อย ๆ ต้อนคนดูให้รู้สึกทั้งสะใจเมื่อเห็นคนร้ายถูกตอบโต้ และทั้งหน่วงในอกเมื่อเห็นว่าแต่ละครั้งที่แซมลั่นไก บางอย่างในตัวเขาก็แตกสลายลงไปด้วย ความโกรธ ความรู้สึกผิด และความผูกพันกับเด็ก ๆ ที่เรียกเขาว่าพ่อ ทำให้เขาเริ่มแยกไม่ออกว่ากำลังทำเพื่อพระเจ้า เพื่อเด็ก หรือเพื่อล้างบาปของตัวเองกันแน่ นี่คือดราม่าศรัทธาที่ขมและหนักกว่าหนังแอ็กชันธรรมดา เพราะมันไม่ยอมบอกว่าความรุนแรงนั้นถูกต้อง แต่ก็ไม่ยอมโกหกว่าความดีอย่างเดียวจะเอาตัวรอดในนรกบนดินได้ สำหรับคอหนังที่ชอบงานบู๊ระทึกขวัญที่มีรากมาจากเรื่องจริงและมีคำถามทางศีลธรรมให้ขบคิดต่อหลังหนังจบ นักบวชปืนกล คือหนึ่งในงานที่น่าหยิบมาดูซ้ำในยุคที่หนังแนวนี้น้อยลงไปทุกที การแสดงของ Gerard Butler ที่ทั้งดุดันและเปราะบาง ผสมกับพลังนิ่ง ๆ ของ Michelle Monaghan และ ไมเคิล แชนนอน ทำให้เรื่องของ Sam Childers ไม่ได้เป็นแค่ตำนานวีรบุรุษถือปืน แต่เป็นบันทึกของมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งที่พยายามแบกทั้งไม้กางเขนและปืนกลไว้บนบ่าสองข้าง แล้วเดินเข้าไปในที่ที่คนอื่นหันหลังให้ ถ้าอยากรู้ว่ามนุษย์คนหนึ่งจะไปได้ไกลแค่ไหนเพื่อเด็กที่ไม่ได้เป็นแม้แต่ญาติของตัวเอง เรื่องนี้คือคำตอบที่ต้องดูด้วยตาตัวเองจนจบ
