The Brothers Bloom
รายละเอียดเรื่อง The Brothers Bloom
ไฟสลัวในบาร์แห่งหนึ่งริมท่าเรือยุโรป แก้วเหลืองกระทบกันเบา ๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนแปลกหน้าที่เพิ่งรู้จักกันเมื่อครู่ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเล่าเรื่องชีวิตอันน่าเห็นใจด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ส่วนอีกคนยืนคุมจังหวะอยู่ห่าง ๆ เหมือนคนดูที่รู้ตอนจบอยู่แล้ว และก่อนที่ค่ำคืนจะจบลง เงินก้อนหนึ่งก็เปลี่ยนมืออย่างเต็มใจโดยไม่มีใครรู้สึกว่าถูกขโมย นี่คือลมหายใจแรกของ The Brothers Bloom หนังที่พาเราก้าวเข้าไปในโลกของการหลอกลวงอันมีเสน่ห์ โลกที่ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยปืนหรือการไล่ล่า แต่ขับเคลื่อนด้วยบทพูดที่เขียนมาอย่างดี ฉากที่จัดวางไว้อย่างประณีต และความปรารถนาลึก ๆ ของมนุษย์ที่อยากเชื่อเรื่องเหลือเชื่อสักเรื่อง บรรยากาศของหนังจึงลอยอยู่กึ่งกลางระหว่างเทพนิยายนักเดินทางกับหนังโจรกรรมยุคเก่า ทั้งหรูหรา ทั้งขมุกขมัว ทั้งขี้เล่น เหมือนโปสการ์ดจากเมืองที่ไม่มีอยู่จริง หัวใจของโลกใบนั้นคือพี่น้องสองคนที่โตมาด้วยกันโดยไม่มีหลักยึดอื่นนอกจากกันและกัน Stephen (Mark Ruffalo) พี่ชายคนโตคือนักเล่าเรื่องโดยสัญชาตญาณ เขามองชีวิตเป็นละครเวทีที่ต้องมีองก์หนึ่ง องก์สอง องก์สาม มีเหยื่อ มีฮีโร่ และมีบทสรุปที่ทำให้ทุกคนน้ำตาซึม ส่วน Bloom (Adrian Brody) น้องชายคือพระเอกจำยอมในบททุกเรื่องของพี่ เขาแสดงเก่งจนไม่มีใครจับได้ แต่ในแววตากลับมีความเหนื่อยล้าของคนที่อยากเลิกแสดงเสียที เคียงข้างพวกเขาคือ Bang Bang (Ringo Kikuchi) สาวญี่ปุ่นผู้แทบไม่พูด แต่สื่อสารด้วยระเบิดและรอยยิ้มนิ่ง ๆ ราวกับเป็นทีมงานเบื้องหลังที่พร้อมจุดพลุเมื่อถึงคิว และเมื่อ Bloom เอ่ยปากว่าอยากวางมือ นั่นเองที่ Stephen ขอปิดท้ายด้วยงานใหญ่ชิ้นสุดท้าย งานที่จะดึงเอา Penelope Stamp (Rachel Weisz) ทายาทสาวผู้มั่งคั่งและใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์ราวกับพิพิธภัณฑ์ของเล่น เข้ามาเป็นตัวละครเอกของเรื่อง Penelope ไม่เหมือนเหยื่อคนไหนที่พี่น้องคู่นี้เคยเจอ เธอไม่ได้อยู่อย่างเหงาเพราะขาดเงิน แต่เหงาเพราะมีทุกอย่างจนไม่รู้จะตื่นเต้นกับอะไรอีก เธอสะสมงานอดิเรกประหลาด เล่นดนตรีได้หลายชนิด หลงใหลในทฤษฎีแปลก ๆ และพูดจารวดเร็วราวกับกลัวว่าโลกจะหยุดหมุนถ้าเธอหยุดพูด สำหรับ Stephen เธอคือหมากตัวสมบูรณ์แบบ ร่ำรวย โดดเดี่ยว ช่างฝัน และพร้อมจะกระโจนเข้าสู่การผจญภัย แต่สำหรับ Bloom เธอคือความปั่นป่วนที่เขาไม่เคยซ้อมรับมือ แผนที่วางไว้ว่าจะพาเธอเดินทางจากยุโรปไปอเมริกาใต้ ผ่านเรือสำราญ โรงแรมเก่า และเมืองท่าแปลกตา จึงค่อย ๆ หลุดจากสคริปต์ทีละหน้า เมื่อ Penelope กระโดดใส่ทุกฉากด้วยความจริงใจแบบเด็ก ๆ จนเส้นแบ่งระหว่างการแสดงกับการใช้ชีวิตจริงเริ่มพร่าเลือน Bloom ยิ่งใกล้ชิดเธอมากเท่าไร เขาก็ยิ่งหวาดระแวงมากขึ้นเท่านั้น ว่าสิ่งที่รู้สึกอยู่ตอนนี้เป็นของจริง หรือเป็นเพียงเอฟเฟกต์จากบทที่พี่ชายเขียนไว้ ความสนุกของหนังจึงไม่ได้อยู่แค่การลุ้นว่ากลโกงจะสำเร็จหรือไม่ แต่อยู่ที่การดูคนที่โกหกเก่งที่สุดค่อย ๆ จนมุมต่อความรู้สึกของตัวเอง Bloom อยากได้ชีวิตที่ไม่ต้องท่องจำบท อยากรักใครสักคนโดยไม่ต้องสงสัยว่านั่นคือคิวของเขาในองก์ที่สอง ขณะที่ Stephen เองก็รักน้องชายในแบบของนักเขียนที่รักตัวละคร คือรักมากจนไม่ยอมปล่อยให้ตัวละครเดินออกนอกเรื่อง ความผูกพันของทั้งคู่จึงทั้งอบอุ่นและอึดอัดในเวลาเดียวกัน เป็นความรักแบบพี่น้องที่เติบโตมาในโลกอันว่างเปล่า จนต้องสร้างเรื่องแต่งขึ้นมาห่มคลุมความโดดเดี่ยวเอาไว้ ส่วน Penelope กลับกลายเป็นกระจกสะท้อนให้ทั้งคู่เห็นว่า ชีวิตที่ไม่ได้ถูกกำกับอาจจะยุ่งเหยิงและน่ากลัว แต่มันก็มีชีวิตชีวามากกว่าบทที่สมบูรณ์แบบ หนังพูดเรื่องความจริงกับเรื่องแต่งด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ไม่ได้ตัดสินว่าการหลอกลวงคือความชั่วร้ายสัมบูรณ์ แต่ตั้งคำถามว่าถ้าความสุขช่วงหนึ่งเกิดขึ้นในเรื่องลวง ความรู้สึกนั้นจะกลายเป็นของปลอมไปด้วยหรือเปล่า นี่คือหนังสำหรับคนดูที่ชอบเคี้ยวช้า ๆ มากกว่ากลืนเร็ว ๆ คนที่หลงรักหนังกลโกงแต่เบื่อสูตรสำเร็จแบบหักมุมทุกสิบนาที เพราะเสน่ห์ของเรื่องนี้อยู่ที่คาแรกเตอร์ บทสนทนากวน ๆ ที่แฝงความเศร้า และจังหวะการเดินทางที่เหมือนเปิดสมุดบันทึกผจญภัยทีละหน้า การแสดงของ Adrian Brody ถ่ายทอดความลังเลของคนอยากหนีจากเงาพี่ชายได้อย่างน่าเห็นใจ ขณะที่ Mark Ruffalo สวมวิญญาณพี่ชายผู้หลงใหลในเรื่องเล่าจนเกือบจะน่ากลัว และ Rachel Weisz ก็ขโมยทุกฉากด้วยพลังความสดใสแบบหลุดโลกที่ทำให้เราเข้าใจทันทีว่าทำไมแผนที่รัดกุมถึงพังลงเพราะเธอ ผสมกับบรรยากาศโรแมนติกแบบไม่หวานเลี่ยน มีทั้งอารมณ์ขันแบบตลกร้ายและความหม่นแบบหนังชีวิต จนกลายเป็นทริปหนึ่งที่ทั้งตลก ทั้งเหงา และทั้งอบอุ่นในคราวเดียว ถ้าคุณกำลังมองหาหนังผจญภัยที่มีหัวใจเป็นเรื่องความรักและความเป็นพี่น้อง เรื่องที่ชวนให้ถามตัวเองว่าเรากำลังใช้ชีวิตอยู่จริง ๆ หรือแค่เล่นตามบทที่ใครเขียนไว้ให้ The Brothers Bloom คือการเดินทางที่ควรลองปล่อยใจตามไปจนสุดทางโดยไม่ต้องรีบหาคำเฉลย
